Sweet Alice ~ Your Eyes Only

ก่ิอนอื่นเลย

วันนี้วันเกิดของ ไอ้ชิโอะ ลูกรัก

HBD กันน๊า จุ๊บ ๆ
คิดถึง ๆ ไม่เจอกันนานมากมาย (ตอนพวกแกไปกาญจน์ ชั้นก็ไม่ได้ไป)


ความหลัง สมัยยังสาว (ไม่เชื่อ ดูปีซิ 04)

และเนื่องจาก ไอ้ลูกชิ เป็นคนที่กินผักอย่างแปลกมากมาย
ผักสด กินได้ แต่ผักที่ผ่านกระบวนการต่าง ๆ ไม่ว่าต้ม ผัด ทอด นึ่ง บลาๆๆๆ ไม่กิน

เพราะงั้น วันนี้ เลยมานำเสนอเมนูที่ลูกชิกินได้

Cole Slaw

สำหรับเรา Cole Slaw เนี่ย เราเคยชอบมากเลยนะ ของ KFC น่ะ ชอบจนกระทั่งมันหายไปนั่นหล่ะ (แปลว่า ทุกวันนี้ยังชอบอยู่ แต่ ไม่มีให้กินแล้วหง่ะ)

เมื่อ KFC ไม่มีให้กิน ที่อื่น ก็ไม่ค่อยอร่อย เลย ทำเอง ก็ด๊ายยยยย

ส่วนผสม แบบ กะ ๆ เอา

• กะหล่ำปลี
• แครอท (ไม่มีก็ด๊ายย)
• ปลาทูน่า ใน เอิ่มเราใช้ในน้ำเกลืออ่ะ จริง ๆ จะใช้ในอะไรก็ได้หล่ะนะ น้ำแร่ น้ำเกลือ น้ำมัน แต่อย่าเอาพวกในซอสมาละ ถ้ายังไม่อยากได้รสแปลก ๆ
• น้ำสลัด อันนี้ เราแอบขอ low fat หน่อย (แต่มันก็ยังอ้วยอยู่ดีหล่ะนะ)
  ไม่เคยใช้พวกที่รสประหลาด ๆ ด้วยซิแฮะ ไม่แน่ อันใหม่ของเบสฟูด ที่เป็นรสเผ็ด อาจจะอร่อยก็ได้ (มันเผ็ดกว่าธรรมดานิดเดียวเอง)

ว่าแล้ว ก็มาเริ่มทำเลยหล่ะนะ


หั่นกะหล่ำปลีกับแครอทเป็นชิ้นเล็ก ๆ
จริง ๆ เล็กใหญ่แค่ไหน ก็ตามความชอบของแต่ละคนหล่ะนะ
ส่วนปริมาณ ก็ พูดไม่ถูกอ่ะ ลองกะ ๆ เอาเองดีกว่า


ปลากระป๋อง

เปิด เอาน้ำออกซะ


ตบปุ๊ใส่ชามผสม


ใช้ส้อมยี ๆ ให้แหลก


หยิบน้ำสลัด


เปิด แล้วก็ใส่ลงไป (มากน้อยตามชอบ แต่เราใส่หมดถ้วยหล่ะนะ)


ผสมให้เข้ากันซะ


เอาผักลงไปผสมให้เข้ากัน
ขั้นนี้ ถ้าใครรักอนามัย ก็ใช้อุปกรณ์ช่วยอย่างช้อน ส้อม ไปนะ แต่ เรา นิยม ล้างมือให้สะอาด แล้วใช้มือคลุกเลย มันเข้ากันได้ง่าย และเร็วกว่า

ถ้าใครชอบให้มันมีน้ำเยอะหน่อย จะใส่น้ำเพิ่มก็ได้ (เราก็ทำ บางครั้งนะ)

เก็บใส่ตู้เย็น ให้มันเย็น ๆ ก่อน แล้วค่อยเอามากิน

แต่เราชอบเก็บแบบค้างคืนเลย ประมาณว่า ทำกลางคืน แล้วกินเป็นมื้อเช้า


โอ้วเยสสส มื้อเช้าวันนี้
กินกะไส้กรอกด้วยย


ซูมใกล้ ๆ

รอบนี้ กะพลาดไปหน่อย ใส่ผักน้อยไปหน่อย (ยังเหลืออีกที่ไม่ไ้ดหั่นใส่ลงไป) เลยแอบเลี่ยนน้ำสลัด เพราะปกติ น้ำจากผักมันจะซึมออกมามากกว่านี้

แต่ยังไงก็ อร่อยยยย

ที่สำคัญ (ค่อนข้าง) ดีกับสุขภาพด้วย

แม้ว่าว จานนี้ ออกจะมีไขมันจากน้ำสลัดมากไปหน่อย ซึ่งความอ้วนเป็นปัจจัยเสี่ยงหนึ่งของการเป็นมะเร็ง แต่ก็ยังมีข้อดี

ประการแรก
โปรตีนที่ใช้ เป็นเนื้อปลา ซึ่งไขมันที่อยู่ในปลา ยังไงซะ ก็เป็นมิตรกะสุขภาพ มากกว่าไขมันจากเนื้อสัตว์ใหญ่ อย่างหมู หรือวัว


ประการต่อมา
มีผักเยอะมาก การรับประทานผักเยอะ ๆ ช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ เพราะใยอาหาร (fiber) จะช่วยทำให้มีการขับถ่ายได้ดีและง่าย เพราะเป็นตัวอุ้มน้ำ และทำให้สารพิษที่อยู่ในอุจจาระ (มาจากอาหารที่กิน ๆ นะหล่ะ และรวมถึงที่ขับออกทางน้ำดีจากตับด้วย) สัมผัสกับผนังลำไส้น้อยลง (ประมาณว่า มีตัวกั้น ไว้อ่ะ)

นอกจากนี้ ในผัก มีใยอาหารกลุ่มละลายน้ำได้ (soluble fiber) บางกลุ่ม หรือทีเรียกกันหรู ๆ ว่า Prebiotic นะหล่ะ ซึ่งเจ้านี่ จะไปช่วยทำให้แบคทีเรียที่มีประโยชน์ในลำไส้ใหญ่ เจริญเติบโตดีด้วย


ประการสุดท้าย
ในกระหล่ำปลี มีสารกลุ่ม ไดไทออลไทโอน (dithiolthione) (ตัวที่พบมากคือ isothiocyanate) อยู่มาก ซึ่งสารกลุ่มนี้ มีรายงานในสัตว์ทดลองว่ากระตุ้นระบบทำลายสารพิษได้ และบางชนิด ยังสามารถยั้บยั้งการเปลี่ยนแปลงเซลล์ จากเซลล์ธรรมดา ไปเป็นเซลล์มะเร็งอีกด้วย

แถม แครอท ก็มี beta carotein ซึ่งเป็นสารที่มีคุณสมบัติเป็น antioxidant ได้ (แถมแตกตัวให้เป็น vitamin A ด้วยนะ)


เห็นมั๊ยละ น่ากินจะตาย

อ้อ มีอีกประการหล่ะ ที่ว่าทำไมการกินผักถึงช่วยต้านมะเร็วได้

ก่อนอื่น ต้องรู้ก่อนว่า การทำลายสารพิษที่เข้าสู่ร่างกายนั้น สารพิษบางส่วน จะถูกทำให้รวมกับสารบางกลุ่ม ทำให้ไม่ออกฤทธิ์ความเป็นพิษ แล้วขับออกทางตับ ผ่านระบบน้ำดี ลงสู่ลำไส้

แต่ ในลำไส้ใหญ่ ก็มีแบคทีเรียกลุ่มนึง ที่สามารถตัดพันธะที่เชื่อมสารพิษกับสารอื่นไว้ ทำให้สารพิษ แสดงความเป็นพิษอีกครั้งได้

สภาพแวดล้อมที่แบคทีเรียพวกนี้ชอบ คือสภาพที่มีความเป็นด่างค่อนข้างสูง ซึ่ง การกินอาหารพวกเนื้อสัตว์ (โปรตีน) มาก ๆ จะทำให้สภาวะของลำไส้ เป็นด่างไปด้วย เพราะการย่อยโปรตีน จะมีกลุ่มแอมโมเนีย (NH3) ออกมา ซึ่งเป็นตัวการที่ทำให้เป็นด่าง

แต่การรับประทานผัก ผลไม้มาก ๆ จะช่วยลดระดับความเป็นด่างได้ เพราะเมื่อแบคทีเรียที่ใช้ prebiotic เป็นอาหาร ย่อยเจ้า prebiotic จะได้กรดอ่อน บางชนิดออกมาแทน ซึ่งเป็นสภาวะที่แบคทีเรียที่เป็นมิตรกับร่างกายชอบมากกว่า

เมื่้อสภาวะเป็นกรดมากกว่าด่าง แบคทีเรียที่ก่อปัญหาได้กลุ่มนั้น ก็มีจำนวนน้อยลง การที่มันจะไปตัดทำให้สารพิษลุำกขึ้นมาวิ่งเล่นได้ ก็มีโอกาสน้อยลง ลดโอกาสเสี่ยงไปได้อีกทาง

/me ปาดเหงื่อ ฟู่วว  รู้สึกเหมือนขุดความรู้วิชา toxico มาเลยแฮะ

ไม่ได้เขียน blog มีสาระขนาดนี้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
.
.
.
.
.
.
.
สุดท้ายนี้ ขอแอบเศร้าหน่อย

พึ่งรู้ข่าว ม๊ะกี้ ตอนกำลังกด save จะ up blog

เพื่อนเราอีก 1 คน ที่อยู่ด้วยกันมา 12 ปี จากเราไปแล้ว ตลอดกาล
ถึงจะไม่ได้อยู่ห้องเดียวบ่อยนัก แต่ ก็ถือเป็นเพื่อนคนสำคัญอีกคนนึง

สำหรับเด็ก CUD ที่ในรุ่น มีกันแค่ 200 กว่า ไม่ถึง 300 คน และอยู่กันมา12 ปี ก็ถือว่าผูกพันหล่ะนะ

ถึงจะมีทะเลาะกันบ่อย ด่ากันบ้าง  แต่แกก็เป็นเพื่อนคนสำคัญของชั้นนะ

หลับให้สบายนะ โบ๋