Sweet Alice ~ Chara Change!!

วันนี้ อ่านเรื่องแอบเครียดนิดนึงนะ

เพราะงั้น ใครอยากอ่านเรื่องที่มันหลั่นล้า ๆ น่ารัก ๆ ก็ จิ้มกลับไปที่ Entry ที่แล้วเลยจ้า

พอดี ไปเจออะไรสะท้อนใจหน่อย ๆ



สมัยเรียนอยู่จุฬาตอนป.ตรี (ไม่พูดถึงสมัยประถมกะมัธยม เพราะเก่าเกิน แม้จะอยู่จุฬาเหมือนกัน 555)

มีร้านกาแฟสดอยู่ 3-4 ร้าน ที่จะกินเป็นประจำ

ร้านแรก คือร้านในสหกรณ์จุฬา
เหตุผลก็ํไม่มีอะไรมาก ศาลาพระเกี้ยวที่เป็นที่ตั้งของร้านสหกรณ์เนี่ย กะคณะอีเน ไม่ว่าจะเป็นตึกเรียนรวมอย่างตึกSci25 (ยังไงก็ยังติดชื่อเดิมอ่ะ) หรือแม้กระทั่งตึกภาคที่อยู่เกือบติดถนนพญาไทเลยก็ตาม มันใกล้สุดแล้วอ่ะ
เลยเป็นตัวเลืือกที่ค่อนข้างจะแกมบังคับในกรณีที่อยู่ที่คณะแล้วอยากกาแฟ (แล้วไม่ใช่พวกกาแฟสำเร็จรูปโง่ ๆ แต่ต้องเป็นกาแฟสด)
ร้านนี้ ชงได้เข้มพอตัว (รู้สึกว่า จะมีไร่ที่ส่งเมล็ดกาแฟให้ด้วย ถ้าจำไม่ผิด) อร่อยดี แต่แพง เพราะน้ำแข็งเยอะ ดูด 3-4 เฮือก ก็หมดแล้ว (แบบว่า อยากกินนาน ๆ ก็ต้องสั่งเป็นกาแฟปั่น)

ร้านต่อมา คือร้านขายกาแฟสดในตลาดนัดวันศุกร์ของจุฬา
แน่นอน ตลาดนัดวันศุกร์ ห่างจากตึกเรียนนิดเดียว เดินไป 100 เมตร ก็ถึงแล้ว
เจ้านี้ เป็นเจ้าประจำ กินเกือบทุกอาทิตย์ (เว้นบ้างก็อาทิตย์ที่ไม่ได้เข้ามั่งหล่ะ อาทิตย์ที่ปันใจไปกินสตอร์เบอร์รี่สด ๆ ปั่นมั่งหล่ะ >> ซึ่งมันจะอร่อยสุดในช่วงที่มีของสด นอกนั้นมันจะเฉย ๆ เพราะใช้แบบแช่แข็ง) กินกันจนจำหน้ากันได้ คุยกันสนิดสนมสนุกสนาน (แม้ทุกวันนี้ ถ้าศุกร์ไหนได้เข้าไป พี่เค้าก็ยังทักทายหลั่นล้าเหมือนเมื่อก่อน)
ร้านนี้ กาแฟไม่เข้มเท่าร้านแรก แต่อาศัยว่า มันกินได้นานกว่า แล้วไม่เข้มมาก กำลังดี
เพราะงั้นวันศุกร์ ร้านแรกเนี่ย หมดสิทธิ์ได้เงินจากอีเน (และลูกค้าส่วนใหญ่) ไปโดยปริยาย

ส่วนอีกร้านเนี่ย ออกจะใหม่สุด แต่เป็นตัวเลือกที่กินบ่อยมากเหมือนกัน
คือร้านนี้นี่เอง

Little Coffee ละมั๊ง ไม่แน่ใจเรื่องชื่อ
ร้านนี้ กาแฟอร่อย แต่โดยส่วนตัว ชอบตระกูลนมมากกว่า มีนมรส/กลิ่นแปลกจากที่อื่นเยอะเหมือนกิน อย่างนมมะลิ ที่แสนจะหอมกลิ่นมะลิ นมกล้วยที่อีเนแสนคลั่ง (พอ ๆ กะโฟร์โมสรุ่นขวดเล็กฝาฟรอยที่เดี๋ยวนี้ ก็ไม่มีรสกล้วยให้กินแล้ว) แล้วก็นมเมล่อน ที่ไม่น่าเชื่อว่า นมเมล่อน มันจะอร่อยได้ขนาดนี้

ร้านนี้ เรียกได้ว่า โชคดีมาก ๆ สำหรับทำเลที่ตั้ง

จำไม่ได้หล่ะนะ ว่าก่อนร้านนี้จะมาเปิด ตรงนั้นเป็นอะไร แต่อีที่แค่ขนาดไม่เกิน 2x2 เมตรเนี่ย ทำเงินจากกาแฟได้อย่างมหาศาล
ถ้าถามว่าทำไมร้านนี้ คนถึงกินเยอะ เหตุผลง่าย ๆ คือ

• เมื่อเทียบกับร้านอื่นในสยาม ร้านนี้ที่กาแฟแพงสุดอยู่ที่ราคา 25 บาท ก็แลดูถูกลงอย่างถนัดใจ (ร้านโดนัทก็ 40 อย่างต่ำ ส่วน สตาร์บัคนะเหรอ อย่าไปพูดเรื่องราคาเลย 555)
• สะดวก >> ประเด็นนี้สำคัญมาก เพราะที่ตั้งมันอยู่ตรงทางลง BTS พอดิบพอดี แถมอยู่ตรงหัวมุมที่ไม่ว่าคนที่เดินลงมาจะไปทางไหน มันก็ต้องผ่านหล่ะนะ
  เพราะงั้น ไม่ว่าจะไปตอนไหน ก็แทบจะเจอคนยืนรอคิวกินกันเป็นเรื่องปกติ

ในตอนนั้น อีเนคิดว่า

ร้านนี้ ช่างโชคดีเหลือเกิน ที่ได้ทำเลตรงนี้
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

แต่โชคดี มันก็ไม่อยู่ด้วยตลอดหรอกนะ
.
.
.
.
อย่างที่ส่วนใหญ่รู้ ๆ กันว่าตอนนี้ เซนเตอร์พอยท์ปิดตัวลงไปแล้ว เพื่อเตรียมปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเป็น gate way to siam อะไรนั่น (ไม่รู้รายละเอียดอ๊ะ)

วันนี้ เข้าสยาม หลังจากที่ไม่ได้เข้ามานานพอดู
ก็ได้เจอกับสิ่งที่เปลี่ยนไป

ร้านค้าที่อยู่ในตึกแถวที่เรียกได้ว่าเป็นด้านหลังของเวทีเซนเตอร์พอยท์

หรือพูดง่าย ๆ แถบที่อยู่ขนานกับสถานี BTS ตรงนั้นนะหล่ะ ที่เคยมีเซเว่น เคยมีบุคกาซีน เคยมีก๋วยเตี๋ยวเรือท่าสยาม เคยมี KFC และแน่นอน ร้านกาแฟสดร้านนี้ด้วย

จำต้องปิดตัวลง

ก็ไม่รุ้หล่ะนะ ว่าทำไม แต่เดาเอาเองว่า อาจจะทุบสร้างตึกใหม่

แล้วร้านกาแฟร้านนี้ ตอนนี้เป็นยังไงนะเหรอ

ก็เป็นแบบนี้ไง



เหลือแค่รถเข็นเล็ก ๆ ไม่มีเครื่องความดันอัดฟองนมอะไรทั้งนั้น (เห็นนะ ตีมือกันสด ๆ)

แต่ลูกค้าก็ยังเยอะเหมือนเดิมนะ 555 (ขนาดเช้าวันเสาร์ตอนประมาณ 9 โมง คนยังยืนคิวกันหลายอยู่)

แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

ตอนนี้ อากาศมันยังค่อนข้างเย็น (น่า ๆ เย็นกว่าหลายช่วงในแต่ละปี) เลยยังไม่เท่าไหร่

แต่เดี๋ยว พอเข้าหน้าร้อน จะทำยังไง เมื่อก่อน ยังไงก็อยู่ในร่ม น้ำแข็งที่ใช้ ก็อยู่ในถังที่อยู่ในร่ม มันก็ไม่ละลายหายเท่าไหร่หรอก แต่กลางแจ้งแดดแจ๋แบบนี้ กลางวันเที่ยง ๆ มันไปถึง 40 องศาได้สบาย ๆ เลยนะนั่น

และ ที่แย่ยิ่งกว่า ถ้าเข้าหน้าฝน ฝนตก จะทำยังไง


แต่ก็ คิดว่า พี่ ๆ เค้าคงเตรียมหาที่หาทางใหม่ไว้แล้วละมั๊ง





นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า

ความโชคดี อาจจะไม่ได้อยู่กับเราเสมอไปหรอกนะ