Sweet Alice ~ Your Eyes Only

วันนี้ วันที่ 26 มีนาคม เป็นวันสถาปณาจุฬาค่ะ >//<

ซึ่งก็ เป็นประจำเกือบทุกปี ที่จะมีกิจกรรมต่าง ๆ (จริง ๆ คือทุกปี เว้นแต่ปีไหนมีเหตุอันสมควรให้งดกิจกรรมรื่นเริง เช่นปีที่แล้ว) ซึ่ง 1 ในกิจกรรมหลักที่มีนั้นคือ การแสดงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ ที่หอประชุมจุฬา

และ เป็นที่ทราบโดยทั่วกันว่า สมเด็จพระเทพรัตนฯ จะทรงเสด็จเป็นประธานทอดพระเนตร (และ ทรงดนตรีเองด้วย)

บัตรเข้าชม และสูจิบัตร

(จริง ๆ บัตรเข้าชมเนี่ย ไม่ต้องมีก็ได้ เพราะไม่เห็นจะเคยตรวจเลย เหมือนทำไว้เพื่อโปรโมตมากกว่า)

สำหรับการแสดงในแต่ละปี ก็จะแตกต่างกันไปเรื่อย ๆ มีความหลากหลายให้ได้ลุ้นกันอยู่เนือง ๆ

ปกติแล้ว งานนี้ คนจะมาดูในระดับนึง คือ ยังนั่งกันได้สบาย ๆ บางตา

แต่ปีนี้ สงสัยจะโปรโมตเยอะ 

ผลคือ คนเยอะมาก!!!!! ชนิดที่ มาช้าก็หาที่นั่งกันไม่ได้เลยทีเดียว

เห็นมีเด็กนักเรียนมาดูด้วย สงสัยโรงเรียนจะพามา

ตอนแรกยังไม่แน่ใจว่าเค้าให้ถ่ายรูปได้มั๊ย เพราะสมเด็จพระเทพเสด็จด้วย 

เลยพลาดการแสดงชุดแรก ที่เป็นการบรรเลงเพลงโหมโรง ของวงบ้านปลายเนิน ซึ่งมีสมเด็จพระเทพทรงระนาดเอกด้วย

(อายุอานามสมาชิควงนี่ กะ ๆ ด้วยสายตาแล้วว่า รวม ๆ แล้ว น่าจะใกล้หลักพัน)

สำหรับในรายการที่ 2 เป็นการขับรองและบรรเลงของวงสายใยจามจุรี (ศิษย์เก่าหลายคนดูคุ้นหน้า) เพลงแขกขาว เถา ออกระบำนางโคปี และ และระบำอาบัง

ซึงเป็นบทพระราชนิพนธ์และระบำพระราชทานใน สมเด็จพระเทพฯ (คิดว่า น่าจะเพื่องานนี้โดยเฉพาะ)

ในการแสดงชุดนี้ สมเด็จพระเทพทรงทั้งระนาดเอก และ ซอด้วง (คือ เล่นคนละช่วงกันนะ ไม่ใช่พร้อมกัน =_=)

พระกฤษณะ (ที่แอบรู้สึกว่า ไม่เห็นทำอะไรนอกจากเดินเก็กไปมา เป่าขลุ่ยให้สาว ๆ บนเวทีซุบซิบนินทากรี๊ดกร๊าดกันอยู่)

สาว ๆ ทั้งหลาย

อาบังขายถั่วที่สร้างเสียงเฮฮาให้กับผู้ชมอย่างล้นหลาม

สำหรับในระบำอาบังนั้น สมเด็จพระเทพทรงนิพนธ์ไว้ในสูจิบัตรว่า ทรงนิพนธ์มาจากเรื่องจริง สมัยที่ยังทรงเป็นนิสิตคณะอักษรศาสตร์ แล้วทรงซื้อถั่วอาบังเสวยเป็นประจำ วันหนึ่งไม่ซื้อ แต่อาบังก็เซ้าซี้อยู่ จึงทรงขอให้อาบังร้องเพลงแทน =w=

มีนิสิต(โข่ง) มาซื้อถั่วกินด้วย

จริง ๆ แล้ว แต่ละคนที่มาแสดงในระบำอาบังนี่ ไม่ธรรมดาเลยเน้อ

ระดับกิตติมาศักดิ์ทั้งนั้น!!

อาบัง : ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร. สุรพล วิรุฬหรักษ์
(แว่วมาว่า ท่านเป็นคนบดีตั้งหลายคณะมาแล้วด้วยหล่ะ!!)

นิสิตชาย : คุณศุภชัย สิทธิเลิศ อดีตรองผู้อำนวยการองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ

นิสิตหญิง : ม.ร.ว.รมณียฉัตร แก้วกิริยา รองอธิการบดีฝ่ายบริหาร มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาฯ

โชว์นี้ แหล่มมั๊ยละคะ =w=

ส่วนการแสดงเซ็ทที่ 3 เป็นการบรรเลงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ จากบทคอนเสิร์ตเรื่องรามเกียรติ์ ตอน อินทรชิตแผลงศรนาคบาศ ประกอบละครภาพนิ่ง (Tableaux Vivants)

แอบเดาว่า เซ็ทที่ 3 นี่หล่ะ ที่เป็นตัวดึงคนให้มาเยอะมากในปีนี้

โดยส่วนตัวแล้ว แอบรอคอยเซ็ทนี้ เพราะครั้งแรก(เมื่อนานมากแล้ว)ที่ได้มาดูปีพาทย์ดึกดำบรรพ์นั้น ก็มีตาโบวิวองนี่ด้วย

จำได้ว่ากรี๊ดกร๊าดหลั่นล้ามาก

ตาโบวิวองนี่ จะมีลักษณะที่ต่างจากการแสดงทั่วไป คือ เวลาเปิดไฟ คนแสดงจะต้องค้างอยู่นิ่ง ๆ

แล้วพอจะเปลี่ยนฉาก / เปลี่ยนท่า เค้าจะดับไฟก่อน

พอเปิดไฟ ก็ค้างอีก

เ็ป็นงี้ไปเรื่อย ๆ

ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังดู "ภาพวาด" มากกว่า

ซึ่งก็ เป็นอะไรที่แปลกไปอีกแบบ

  ค้าง ๆ นิ่ง ๆ เฉย ๆ

เวลาจะเคลื่อนไหว ก็ดับไฟซะ

เปิดมา ก็อาจจะยังเป็นฉากเดิม แต่ท่าใหม่ หรือบางทีก็เปลี่ยนฉากไปแล้ว

การแสดงชุดสุดท้าย เป็นการบรรเลงโยธวาทิตเพลงสรรเสริญเสือป่า

จบไปอีก 1 การแสดงดี ๆ ที่จะมีให้ดูแค่ปีละหนเท่านั้น

ps. ตอนนี้ แปะ chat ไว้ด้านล่างของ blog เผื่อใครอยากแปะข้อความอะไรนะคะ

(จะมีเหรอวะ???)