Sweet Alice ~ Your Eyes Only

วันนี้อยู่บ้าน อุตสาห์ตั้งใจว่าจะปั่นของสำหรับลงงานโคโคโระ

ตอนกำลังจัดระเบียบลูกไม้ ก็ไปเจอลูกไม้ชิ้นนึงเข้า

เป็นลูกไม้รูดสีชมพูอะอั๊งกันเลยทีเดียว

(แบบว่า สวย ชอบ แต่ แพงว่ะ)

เป็นเศษเหลือจากชุดโลลิชมพูอะอั๊งเมื่องานคานะ (นั่น บ่งว่า เก่าแล้ว)

จะเอาไปทำเฮดเดรสก็ไม่ได้ น้อยไป

จะทำชุดตุ๊กตาแบบทุกทีที่ทำ แหม มันก็ยาวไม่ถึงครึ่งเมตรอ่ะ

(ปกติ ชุดตุ๊กตาที่ทำเนี่ย ถ้าเป็นชุดผ้าคอตต้อน ตัวกระโปรงใช้ผ้ายาวประมาณครึ่งเมตรได้ >>> เพื่อความบานสะใจ)

ตอนแรก ว่าจะทำกระโปรงขำ ๆ เลยนั่งเย็บไปขำ ๆ

ปรากฏว่า พอเสร็จ

เอ๊ะ กระโปรงอย่างเดียว ใครจะซื้อวะ???

ง่อยซะขนาดนี้เนี่ย

ไปรื้อ  ๆ ผ้ายืด(a.k.a. เสื้อเด็ก) ที่มีอยู่มา กะจะลองทำเป็นเสื้อยืดแนวนีโอแคชชวลโลลิซักหน่อย

.

.

.

.

.

ไอ้เสื้อกล้ามย้วย ๆ หน้าตาราวกับเสื้อตราห่านคู่ที่แป๊ะขายข้าวขาหมูใส่มาร่วมสิบปีนี่มันอะร๊ายยยยยยยยยยยยยยย

ไม่ ๆๆๆๆๆๆ

ง่อยเกิน รับไม่ได้!!!!!

สุดท้าย ก็มาจบที่ชุดหน้าตาเดิม ๆ

(แล้วทำไมไม่ทำเป็น jumper ตั้งแต่แรก!!)

1 วัน ได้มาแค่เนี๊ยะ!!!!!

เป็นเสื้อสายเดี่ยว 1 ตัว กับกระโปรง 1 ตัว

เอาวะ มันก็ดีกว่า jumper ตรงที่ คนซื้อไป เอาไป mix&match ได้เองตามยถากรรม

ลูกไม้ที่เอามาสอดริ้บบิ้นนั่น ได้มารอบล่าสุดที่ไปสำเพ็ง

ออกมาน่ารักกว่าที่คิดแฮะ

ใส่กับเสื้อแขนตุ๊กตา น่าจะสวยนะ

ไซต์เดิม ๆ pullip ใส่ได้ dal ใส่สบาย blythe เอิ่มม คงใส่ได้ ละมั๊ง =_=;;

/me จิ้มดิน.... ถ้าปั่นของด้วย speed นี้เนี่ย แล้ว kokoro จะขายอะไรวะ.....